...and justice for all.

Ποιός ξέρει απο που ξεπήδησε το καθίκι?
Μπήκε βρίζοντας, βλαστημώντας τα Θεία και την μάνα του νεαρού Τούρκου, που για πρώτη φορά έβλεπα φοβισμένο.

-Φοβάται ο Γιλντιρίμ!!, μου ψιθύρισε συνομωτικά ο Ορέστης.

Και με το δίκιο του. Ο άντρας που εισέβαλλε τόσο βίαια στον θάλαμο β' ήταν μυώδης και μεγαλόσωμος μα αυτό που τον έκανε τρομακτικό ήταν η κατάσταση του. Ο θυμός ορισμένες φορές μοιάζει άσβεστος, ικάνος να ισοπεδώσει κάθετι που αδικεί. Το Δίκαιο. Η απαίτηση του Δικαίου. Ο Νόμος.
Λένε πως ο Γιλντιρίμ δεν πείραξε τον ίδιο (δεν θα τολμούσε άλλωστε), όμως κανείς δεν ήξερε τί είχε συμβεί πραγματικά. Ο Τούρκος ήταν μέχρι εκείνη την στιγμή ο άτυπος αρχηγός του θαλάμου β'. Τα νιάτα του ήταν η εξουσία. Μα να που αυτή την μοιραία στιγμή τα νιάτα του είναι ανίκανα μπρος στην οργή του μανιακού άντρα.
Μια συστολή φάνηκε αντίδραση ανθρώπου γνωστικού. Φόβος?
Φοβάται ο Γιλντιρίμ?
Τότε πως βρέθηκε στον θάλαμο β'?

Ο μανιασμένος άντρας, σαν να είχε καταληφθεί απο δαίμονα, επιτέθηκε με γροθιές, κλωτσιές και άγρια χτυπήματα στον νεαρό Τούρκο μέχρι που οι Γνωστικοί τους χώρισαν.
Το δωμάτιο ηταν γεμάτο οργή και φόβο. Δίκαιο πουθενά. Πως να υπάρξει Δίκαιο στον θάλαμο β'?
Το Δίκαιο είναι για τους Γνωστικούς.