Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ


Αναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο για πολλούς λόγους. Αν και ο πρώτος που μου έρχεται στο μυαλό είναι καθαρά προσωπικός και συναισθηματικός μιας και μιλάμε για την επικείμενη καταστροφή ενος τόπου απο τον οποίο κατάγομαι, ωστόσο η λογική θα με οδηγήσει σε άλλους πιο σημαντικούς.
Η καταστροφή ενος οικοσυστήματος, το οποίο μάλιστα είναι προστατευόμενη περιοχή, απο την μεταλλευτική δραστηριότητα δεν είναι μόνο οικονομικό κέρδος ενάντια στην φύση, δεν είναι μόνο έλλειψη σεβασμού προς το περιβάλλον. ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΤΡΑΝΤΑΧΤΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ.
Εύχομαι το εκδικητικό χαστούκι της φύσης να είναι ανηλεές και αδυσώπητο.

Λυπάμαι που χάνεται αυτό που κάποτε έκανε τον άνθρωπο να δημιουργεί και να παράγει πολιτισμό. Εχει χαθεί το κριτήριο της ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ. Ντύνουμε την αισθητική με χαρτονομίσματα για να την αγγίξουμε, την πνίγουμε στις στάχτες καμμένων δέντρων, την θάβουμε βαθιά στον βωξίτη της Οίτης.

Παρακαλείται όποιος μπορεί να βοηθήσει υπογράφοντας στο site που παραθέτω παρακάτω.


"Για όλους εμάς η Οίτη είναι το βουνό των λουλουδιών με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα, το βουνό με τα πλούσια νερά, με τα περισσότερα και ομορφότερα φαράγγια της Ελλάδας, τις ιαματικές πηγές, το αγριοκάτσικο της Οίτης, το βουνό του μυθικού
Ηρακλή και της Εθνικής μας Αντίστασης. Είναι το βουνό που ο καθένας μπορεί να το απολαύσει, ακόμα και με μονοήμερες εκδρομές, στις δεκάδες πεζοπορικές του διαδρομές, σε μια απόσταση δύο ωρών από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, δίπλα στην Εθνική Οδό και την σιδηροδρομική γραμμή. Είκοσι δύο χωριά είναι απλωμένα στα ριζά του βουνού, χωριά που ανήκουν στους δύο νομούς, Φθιώτιδας και Φωκίδας, σε πέντε δήμους και σε μια κοινότητα. Από το Μαυρολιθάρι και την Παύλιανη, μέχρι την Υπάτη και τα Λουτρά, τις Κομποτάδες και το Κουμαρίτσι, την Καστανιά, το Νεοχώρι και την Ανατολή. Όλα ξακουστά χωριά, που σήμερα, μετά τη λαίλαπα της εσωτερικής μετανάστευσης και της γήρανσης του πληθυσμού, παλεύουν και αγωνιούν για το μέλλον, προσπαθούν να δημιουργήσουν προϋποθέσεις επιστροφής των νέων μέσα από ήπιες οικοτουριστικές κυρίως επενδύσεις, μια και οι αποστάσεις από τα κέντρα εδώ είναι πραγματικά μικρές, και πολλές φορές ασήμαντες. Τον τελευταίο καιρό όμως μεταλλευτική εταιρεία προσπαθεί να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Οίτη, σε δάση και δασικές εκτάσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό, σε προστατευόμενες περιοχές από το ΝΑΤURA 2000 και Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την προστασία των πτηνών, αλλά και κοντά σε χωριά και αρχαιολογικούς χώρους. Σχεδιάζονται άμεσα δύο νέες θέσεις εξόρυξης βωξίτη δίπλα στο χωριό Κουμαρίτσι. Σχεδιάζεται επέκταση των δραστηριοτήτων της στις θέσεις “Ψωμούλα”, στο όμορφο οροπέδιο της Λούκας, και “Κοκκινόβραχος” και μάλιστα μέσα στα όρια του Εθνικού Δρυμού. Επίσης σχεδιάζονται γεωτρήσεις για έρευνα με προοπτική την εξόρυξη σε 296 σημεία, σε όλο το Β - ΒΑ τμήμα του βουνού. Αν αυτά τα σχέδια προχωρήσουν, η Οίτη διατρέχει σοβαρούς κινδύνους εκτεταμένων μη αναστρέψιμων καταστροφών, με αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα, στο περιβάλλον, την υγεία, την ίδια τη ζωή των κατοίκων της περιοχής, του μέλλοντος της νέας γενιάς. Με τη μετατροπή της περιοχής σε μεταλλευτική, εκατοντάδες επαγγελματίες και εργαζόμενοι στο τουρισμό, στον επισιτισμό, στις οικοδομές, στο εμπόριο, αλλά και αγρότες και κτηνοτρόφοι θα αντιμετωπίσουν το φάσμα της ανεργίας, ενώ θα πληγούν σοβαρά και οι συνταξιούχοι αγρότες.
Σήμερα που οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις κλιματικές αλλαγές και όλες οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις διακηρύσσουν την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, είναι χρέος ΟΛΩΝ να προστατεύσουμε μία από τις σημαντικότερες περιοχές απείρου φυσικού κάλλους της χώρας μας.

Οι εποχές που η εγκατάσταση μεταλλείων γινόταν για λόγους “δημοσίου συμφέροντος” και η μεταλλευτική εταιρεία δέσμευε την περιοχή, και μαζί δέσμευε τις τύχες των κατοίκων της, πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Δεν μπορούμε να μείνουμε θεατές στο επιχειρούμενο έγκλημα.

Ζητάμε από την κυβέρνηση, τα αρμόδια Υπουργεία και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας να μην εγκρίνουν την άδεια στην εταιρεία και να απορρίψουν τις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για επέκταση των δραστηριοτήτων της στο βουνό. Καλούμε όλους τους φορείς, όλους τους πολίτες, να αντιταχθούν με όποιο τρόπο θεωρούν πιο πρόσφορο, ώστε να ματαιωθούν αυτά τα σχέδια και να προστατευτεί η Οίτη. "

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΗΠΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ



Αναδημοσίευση απο gopetition.com

Περισσότερες πληροφορίες στο mountain-oiti.blogspot.com/


Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2008

Καθαρευούσης λόγος λάγνος...















Ο Αιμίλιος Μπερτιέ, αλλόφρων από τό μέγεθος τής ηδονής που ένοιωθε, έχυνε τώρα με παραφοράν εντός τού στόματος τής Έθελ, και η φιλήδονος αγγελική
κόρη κατέπινε με αφάνταστον λαιμαργίαν τόν πυκνόρρευστον και γλοιώδη σπερματικόν οπόν που τής προσέφερε ο αγαλλιών ζωγράφος, προσπαθούσα να μη τής διαφύγη ούτε μία σταγών τού εξακοντιζομένου ψωλοχύματος. Η Υβόννη, αλγούσα, άλλα διεγειρομένη πάλιν ταυτοχρόνως, έβλεπε και ήκουε τά πάντα, σφαδάζουσα από τό κακόν της. « Αχ, είναι πολύ τυχερό τό βρωμοπούτανο ...» έλεγε μέσα της η ζηλότυπος νεάνις, και η καρδία της εξεσχίζετο καθώς εσκέπτετο ότι αυτήν τήν εμέσσουσαν ωραίαν ψωλήν και αυτό τό αφειδώς εκτοξευόμενον εις τό στόμα τής Έθελ παχύ σπέρμα, όπως και τάς πράξεις που ωδήγησαν εις τήν εξακόντισιν τού ψωλοχυμού, τόσας φοράς τήν νύκτα εκείνην, θα ημπορούσε, με ολίγην καλήν τύχην, να τά είχε απολαύσει αυτή ... Εκτός από τήν ζηλοτυπίαν, τό γεγονός ότι δεν είχε ακόμη αποκτήσει καμμίαν (έκτος τού αυνανισμού) ερωτικήν πείραν, ενώ ένα τόσον μικρόν όσον η Έθελ κοράσιον είχε καταπληκτικώς μεγάλην δια τήν ηλικίαν της τοιαύτην, τήν ετραυμάτιζε δεινώς. Η μικρά καστανή παίς, αφού απεστράγγισε και κατέπιε και τήν τελευταίαν σταγόνα τού ψωλοχύματος τού θαυμαστού της, απέσπασε τό στόμα της από τό πέος του. Ο Μπερτιέ, πανευτυχής, τήν ηυχαρίστησε θερμώς, και πνευστιών ακόμη από τόν μέγαν γλυκασμόν που είχε δοκιμάσει, έκυψε και τήν εφίλησε εις τά κάθυγρα από τό σπέρμα του χείλη της, εκφράζων και τόν θαυμασμόν του δια τήν τέχνην και τάς ερωτικάς ικανότητας τής νεαράς φελλατρίας. « Είσαι μια υπέροχη μικρή ψωλογλειφίτσα! » είπε και τήν ησπάσθη άλλην μίαν φοράν εις τό στόμα. Η Υβόννη εκοίταξε τόν ουρανόν, ωσάν να ζητούσε απ' αυτόν βοήθειαν. Τά άστρα όμως, όσον και τό στερέωμα εφαίνοντο ψυχρά και αδιάφορα. Η δυστυχής Γαλλίς έκλεισε δι' ολίγην ώραν τά μάτια της και εδάγκασε τά χείλη της, δια να μην εκσπάση εις λυγμούς. Όταν τά ήνοιξεν πάλιν, είδε τόν Μπερτιέ και τήνΈθελ ακουμβισμένους εις τήν κουπαστήν 5 ή6 μέτρα πέραν τού σημείου εις τό όποιον είχαν λαγνουργήσει. Αναπνέων τήν θαλασσίαν αύραν, ο Γάλλος καλλιτέχνης συνομιλούσε με τήν μικράν του φίλην.

Απόσπασμα απο τον Μέγα Ανατολικό του Ανδρέα Εμπειρίκου


Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008

Φοιτητάκο...βρε μπας και τα εχεις μπερδέψει?



Πάρτην βρε μπαγάσα...
Είναι ακριβή η δισκομπάλα φοιτητάκο
Πάρε την καρτούλα
και οι μπύρες εχουν φτάσει στα ύψη...μέθα με την κάρτα φοιτητάκο
Και χόρεψε...

Συγχαρητήρια για μια άλλη φορά στους Έλληνες διαφημιστές που μας υπενθυμίζουν οτι στην Ελλάδα για να χορέψεις, να γλεντήσεις, να γαμήσεις και να ζήσεις ως φοιτητής θέλεις άτοκο δανειάκι με ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης.
Φαντάζομαι πως το γλεντάκι της διαφήμισης θα διεξάγεται σε δυαράκι διαμέρισμα κάπου εξω απο το βλαχοχώρι που πέρασε ο ημιηλίθιος γιόκας του μισθωτού υπαλληλάκου.

Πάντως εντάξει, θα έχει κάτι να θυμάται το φοιτητούδι: Τα 8 χρόνια σπουδών για να βγάλει το ΤΕΙ Ζαμπονοκοπτικής, τα πουλημένα οικοπεδάκια του μπαμπά στου Ζούμπερη για να ξεχρεώσει, το τέλειο ακαδημαϊκό επίπεδο του ΤΕΙ, τις καταλήψεις και φυσικά...τους ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης της καρτούλας που τόσο αγάπησε.

Σε λίγο και την Χρυσή Ευκαιρία {ζητούνται ζαμπονοκόπτες} θα την αγοράζει με καρτούλα πιστωτικούλα.